Artysta – Wikicytaty

Artysta

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Artysta – osoba tworząca (wykonująca) przedmioty materialne lub utwory niematerialne mające cechy dzieła sztuki.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

[edytuj] A

Artyści cyrkowi
  • A jeśli artystą być mi pozwala
    ten, co się nie myli daremnie,
    z materii najdroższej obrazy układam,
    bo z ciebie i ze mnie.
  • Artysta jest twórcą piękna.
    • Autor: Oscar Wilde
    • Źródło: Ryszard Przybylski, Eros i Tanatos. Proza Jarosława Iwaszkiewicza, 1916–1938, Warszawa 1970, wyd. Czytelnik.
    • Zobacz też: piękno
  • Artysta podoba się publiczności zarówno dzięki swym dziełom, jak dzięki buntowi przeciw konwenansom.
  • Artysta, który urzeczywistnia się wewnątrz sztuki, nigdy nie będzie twórczy – musi on koniecznie umieścić się na tym jej pograniczu, gdzie sztuka styka się z życiem, tam gdzie powstają niemiłe pytania w rodzaju: o ile ta poezja, którą piszę, jest konwencjonalna, a o ile naprawdę jest żywa? Jak dalece kłamią ci, którzy mnie wielbią, i jak dalece kłamię, uwielbiając siebie jako poetę?
  • Artysta, prawdziwy artysta, a nie przeintelektualizowany młynek mielący automatycznie wszystkie możliwe wariacje i permutacje, nie powinien bać się cierpienia.
  • Artystą jest się dlatego, że się wie coś, czego inni nie wiedzą.
  • Artystki, artystki, z variété,
    nie biorą miłości nazbyt tragicznie!
    • Autor: Leo Stein
    • Opis: duet hrabiego Boni i hrabiego Feri.
    • Źródło: operetka Księżniczka czardasza (z muzyką Kalmana)
  • Artysto, twórz, nie gadaj!
    • Bilde, Künstler! rede nicht! (niem.)
    • Autor: Johann Wolfgang Goethe, przedmowa do rozdziału Sztuka w Dziełach, 1815
  • Artyści nigdy nie przestają być dziećmi, ale niektóre dzieci rodzą się dorosłe.
  • Artyści pewnie dlatego często odnoszą sukcesy dopiero po śmierci, że wtedy ocenia się już tylko ich dzieła.
  • Artyści są osobami próżnymi, trzeba to głośno powiedzieć, i potrzebują do egzystowania aprobaty i miłości widzów. To ja jestem dla publiczności, a nie publiczność dla mnie. Więc jestem diwą do wynajęcia.
    • Autor: Alicja Węgorzewska-Whiskerd
    • Źródło: Małgorzata Jankowska, Nikogo nie faworyzuję, „To i Owo” nr 15, 12 kwietnia 2011, s. 13.

[edytuj] B

  • Biada artystom, na których nikt nie pluje.
  • Bo wszyscy artyści, to prostytutki, w oparach lepszych fajek, w oparach wódki.

[edytuj] C

  • Cieszę się, że wszyscy nie jesteśmy artystami, albo się za takich nie uważamy. Cieszę się też, że wszyscy nie próbujemy zostać pisarzami. To byłby jakiś koszmar.

[edytuj] G

  • (…) gdyby po jednej stronie ulicy szedł Chrystus, a po drugiej Przybyszewski – to wszyscy ludzie patrzyliby na Przybyszewskiego.

[edytuj] H

[edytuj] J

  • Jedni artyści mają talent, a drudzy nazwisko, rozgłos i pieniądze.

[edytuj] K

  • Każdy artysta, niezależnie od rodzaju uprawianej sztuki, jest człowiekiem do wynajęcia. Nie istniejemy bez publiczności.
    • Autor: Alicja Węgorzewska-Whiskerd
    • Źródło: Małgorzata Jankowska, Nikogo nie faworyzuję, „To i Owo” nr 15, 12 kwietnia 2011, s. 13.
  • Kiedy Stwórca stworzył człowieka, był nauczycielem i miał torbę pełną nakazów i prawideł; ale gdy przystąpił do kobiety, odrzucił swą godność nauczyciela i stał się artystą pracującym tylko pędzlem i paletą.

[edytuj] N

  • Narodowy artysta organizuje wyobraźnię, jak na przykład polityk narodowy organizuje siły stanu.
  • Nie zdarza się, aby jeden i ten sam człowiek, jakiś obraz materialny wykonał, pomalował i oświetlił, lecz rzeźbiarz obrabia kamień, malarz daje kolor, a słońce oświetla. Ten, kto przypisywałby obraz materialny jednemu tylko mistrzowi, odmawiałby drugiemu udziału w tworzeniu dzieła.
  • Nigdy nie ufaj artyście, ufaj opowieści.
    • Never trust the artist, trust the tale. (ang.)
    • Autor: David Herbert Lawrence, Studies in Classical American Literature, 1923

[edytuj] P

  • Paradoks życia publicznego: Zły polityk pokazywany jest częściej w mediach niż wybitny artysta.

[edytuj] S

  • Status społeczny twórcy nie ma znaczenia. Tołstoj był hrabią. Ważne, co artysta ma w sercu oraz jak to potrafi wyrazić.
  • Sztuka może być zarówno sposobem poszukiwania iluminacji, jak i oddziaływania społecznego. Sztuka świetnie przygotowuje do publicznej aktywności, bo trzeba w niej publicznie bronić bardzo dziwnych obiektów i bardzo dziwnych działań. Sztuka jest aktywną formą języka. Społeczeństwo to aktywny wagonik pełen ludzi i ich wzajemnych relacji. Artysta jest tym, który próbuje uchylić okno, często tracąc przy tym paluchy czy zęby.

[edytuj] W

  • W naszych realiach teatr potrzebuje twarzy, która będzie firmowała jego dokonania. Osoby, którą publiczność widziała w artystycznych przedsięwzięciach, zna jej gust, talent, wie, jakiego repertuaru i jakiej wizji może się po niej spodziewać. Ta twarz musi być twarzą artysty.
  • Wnętrze artysty nie rządzi się jakąś prostacką logiką. Artysta jest (...) jak reaktor atomowy, (...) który wytwarza duchową energię, spalając własną wrażliwość. Niszczy się wewnętrznie dla dobra innych i co z tego ma?!

[edytuj] Z

  • Zanim artysta będzie sobie mógł pozwolić na swobodę i twórczą fantazję, musi się nauczyć solidnych podstaw. Bez tych podstaw nie ma prawdziwej sztuki.




śmieszne prezenty swahili sala na wesele Gdańsk Nie licz dni - Czerwone Gitary Przepisy na PizzęNiechciane i Zapomniane Dzieci Niczyje Rodzic Po Ludzku Akogo Mimo Wszystko okna pcv
hotel Wrocław
stronka
jakub pyżalski
transport drogowy