Feliks Chwalibóg

Feliks Chwalibóg (1866–1930) – polski literat, publicysta i aforysta.

• Błogosławieni, którzy nic nie robią, jeśli niczego nie umieją wykonać dobrze.

• Człowiek jest tak stary jak jego tętnice. Co dzień coś w nas umiera i coś w nas się rodzi.

• Dobrobyt czasem ludzi materializuje, nędza zawsze.
  • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

• Jakże wiele ludzkiego w każdym zwierzęciu.
  • Zobacz też: zwierzę

• Jest coś świętego w człowieku, który nie zostawia potomstwa, a przecież troszczy się o przyszłe pokolenia.
  • Zobacz też: człowiek, pokolenie

• Każdemu ktoś czegoś zazdrości i każdy komuś.
  • Zobacz też: zazdrość

• Kogo byle co martwi, tego i byle co pociesza.
  • Źródło: Żądło i miód mądrości. Antologia aforyzmu polskiego, Ossolineum, 1984, s. 61.
  • Zobacz też: smutek

• Kto buduje na ludzkiej głupocie, ten buduje pewnie i trwale.
  • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Zobacz też: głupota

• Kto liczy na cudzą śmierć, popełnia zabójstwo w myśli.
  • Zobacz też: myśl, śmierć

• Ludzi trzeba kochać razem z ich wadami albo zrzec się miłości i przyjaźni.
  • Zobacz też: człowiek, miłość, przyjaźń

• Małżeństwo nie zapewnia szczęścia, lecz je umożliwia; bezżenność chroni od największych nieszczęść, wykluczając najpełniejsze radości życiowe.

• Mężczyzna pragnie uznania – kobieta uwielbienia.
  • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
  • Zobacz też: kobieta, mężczyzna

• Miłość bez wielkiej czci to tylko pożądanie; przyjaźń bez szacunku to popęd towarzyski.

• Młodzi mężczyźni najwięcej popełniają szaleństw, udając dorosłych.

• Mnóstwo ludzi istnieje, ale takich, co naprawdę żyją, można wskazać palcem.
  • Zobacz też: człowiek, palec, życie

• Mówić można z każdym – rozmawiać bardzo mało z kim.
  • Źródło: Aforystyka dwudziestolecia, wybór Ludwik Bohdan Grzeniewski, Warszawa 1984, PIW, s. 23.
  • Zobacz też: rozmowa

• Najzuchwalej pyszni się człowiek własnym szczęściem.
  • Zobacz też: człowiek, pycha, szczęście

• Nie bardzo chytry, kto z chytrości znany.
  • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
  • Zobacz też: chytrość

• Nie rozumiemy się zwykle, mówiąc o miłości, bo tyle jest jej odmian, ile kochających się istot.

• Nie wstyd nie wiedzieć, lecz wstyd nie pragnąć swojej wiedzy uzupełnić.
  • Zobacz też: wstyd, wiedza

• O największych zbrodniach milczą kodeksy.
  • Zobacz też: zbrodnia

• Pożądamy więcej, niż możemy osiągnąć, lecz osiągamy zwykle mniej, niż możemy zdobyć.

• Prawdziwe głodny poradzi sobie i bez łyżki.
  • Zobacz też: głód

• Siedząc przy szarym końcu biesiadnego stołu życia, można się przecie nasycić, ale trzeba umieć samemu się obsłużyć.

• Serce ludzkie bywa czasem tak zgłodniałe, że rzuca się nawet na kamienie, nie czując ich martwoty i chłodu.

• Szczęście małżeńskie jest tym trwalsze, im dłużej małżonkowie zdołają ukrywać wady, jakie mieli w chwili, gdy się pobierali.

• Wesołość jest buntem przeciwko tragedii życia – jedynym buntem o pozorach zwycięstwa.

• Z obawy przed możliwym niebezpieczeństwem narażamy się czasem na pewną zgubę.

• Z wszystkich demokratycznych zdobyczy, demokratyczne maniery przyjmuje się najłatwiej.
  • Źródło: Wielka encyklopedia aforyzmów, Tom 1, oprac. Joachim Glensk, 1996, wyd. Croma.

• Zaślepienie utrwala miłość i przyjaźń, a nawet potrzeba go choć trochę, aby te uczucia mogły zakiełkować.