Ilja Ilf

Ilja Arnoldowicz Ilf (ros. Илья Арнольдович Ильф, właśc. Jechiel-Lejb Fajnzilberg; 1897–1937) – radziecki prozaik i satyryk.

Z notatnika (1925–1937, wyd. 1939)

• – Boga nie ma!
  – A ser jest? – smutno zapytał nauczyciel.

• Dziwne miasto, w którym pomniki pochodzą z cmentarza.

• Gdy ona przechodzi obok telefonu, membrana sama dzwoni.

• Nie chwalcie się, że umiecie śpiewać. W socjalizmie wszyscy będą śpiewać.
  • Zobacz też: socjalizm

• Patrząc na niego, przestajesz wierzyć, że człowiek pochodzi od małpy; zaczynasz wierzyć w pochodzenie człowieka od krowy.

• Sam do siebie wysyłał mnóstwo listów, by dokuczyć listonoszowi.

• Z. pisze opowiadania, krótkie jak czeki.
  • Źródło: „Życie Literackie” nr 15, 14 kwietnia 1957, s. 12

Dwanaście krzeseł

 Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Dwanaście krzeseł.

• Apetyt rośnie w miarę stania w kolejce.

• – Powiedzcie, a dwieście rubli nie uratuje giganta myśli?
  – Uważam, że (wszelkie) targi są tutaj nie na miejscu!
  • – Скажите, а двести рублей не могут спасти гиганта мысли?
    – Я думаю, что торг здесь не уместен! (ros.)

• Zachowujesz się po chamsku, młodzieży.
  • Хамите, парниша. (ros.)

Ostap Bender

Bohater powieści Dwunaście krzeseł i Złoty cielec.

 Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Ostap Bender.

• Bunt na pokładzie?
  • Бунт на корабле? (ros.)

• Chciałbyś może jeszcze dostać klucz do mieszkania, w którym leżą pieniądze?
  • Может быть, тебе дать ещё ключ от квартиры, где деньги лежат? (ros.)

• Trzymajcie się! Rosja o Was nie zapomni! Zachód nam pomoże!
  • Крепитесь! Россия вас не забудет! Запад нам поможет! (ros.)