Jerzy Sosnowski

Jerzy Sosnowski (1896-1942?) – podpułkownik wywiadu wojskowego – Oddziału II Sztabu Generalnego, polski szpieg w Niemczech w latach 1926–35, zdobył m.in. plany na temat ataku III Rzeszy na Polskę i niemiecko-sowieckiej operacji „Kama”.

Cytaty z Jerzego Sosnowskiego

• Byłem szpiegiem z zamiłowania. Szpiegostwo to pasja, jak sport – takie swoiste zawody, w których walczy się mózgiem.(...) W moim zleceniu chodziło z grubsza o to, by dotrzeć do wyższych sztabów. Ale właściwym celem każdego szpiega jest przecież dostać się do Reichwehrministerium (Ministerstwa Obrony Rzeszy). Dostałem na to tyle pieniędzy, ile chciałem wydać.
  • Źródło: Janusz Piekałkiewicz Dzieje szpiegostwa, Warszawa 1999.

• Chodziło o to, by wybraną agentkę, która dopiero miała zostać zwerbowana, najpierw całymi tygodniami, a może i miesiącami poddawać obróbce psychologicznej i wywierać na nią sugestywny wpływ, tak aby pewnego dnia zrodziło się pragnienie wykonywania dla mnie pracy szpiega.
  • Opis: na temat Benity von Falkenhayn, sekretarki w Ministerstwie Obrony Rzeszy, żony porucznika Abwehry i swojej kochanki, grudzień 1926 r.
  • Źródło: Janusz Piekałkiewicz Dzieje szpiegostwa, Warszawa 1999.

• Kiedy damy przeszły na ty, udzieliłem pani von Falkenhayn bliższych instrukcji (...). Nie chciałem, by żądała dokumentu, to bowiem mogłoby panią von Natzmer odstraszyć (...). W tym przypadku najważniejsze było zaufanie.
  • Opis: we wrześniu 1928 r. o zwerbowaniu Renaty von Natzmer, majora w Inspektoracie Wojsk Zmechanizowanych, kuzynki prezydenta Rzeszy von Hindenburga i swojej kochance.
  • Źródło: Janusz Piekałkiewicz Dzieje szpiegostwa, Warszawa 1999.

• Kiedy usłyszałem o istnieniu Planu A, odezwała się moja ambicja. Taka rzecz to przecież marzenie każdego szpiega. Żadne pieniądze nie wystarczą, żeby zapłacić za tego rodzaju robotę szpiegowską.
  • Opis: o zdobyciu Planu A – niemieckiego planu działań wojennych przeciwko Polsce i Francji, najtajniejszego dokumentu III Rzeszy. Polskie dowództwo nie uwierzyło w tak ogromny sukces Sosnowskiego i uznało cały plan za prowokację Abwehry, a samego podpułkownika za zdrajcę. Dopiero po 1 września 1939 r. okazało się, że dokument przedstawiał autentyczny zapis przyszłych działań Wehrmachtu.
  • Źródło: Janusz Piekałkiewicz Dzieje szpiegostwa, Warszawa 1999.

• Salon, wielkie bankiety – to był parawan, ochrona przed podejrzeniami i atakami kontrwywiadu niemieckiego. Wydawałem duże przyjęcia, zapraszałem do siebie ważne osobistości i oficerów, aby stworzyć niejako dla zabezpieczenia sobie tyłów sztafaż pełen niewinnych, nieszkodliwych ludzi. Gdyby niemiecki kontrwywiad zaczął węszyć, musiałby ugrzęznąć w martwym punkcie.(...)
  • Źródło: Janusz Piekałkiewicz Dzieje szpiegostwa, Warszawa 1999.

• Szpiegostwo, owszem jest niebezpieczne. Ale też jakże frapujące!
  • Opis: do Lei Niako, swojej kochanki i podwójnej agentki, która później wyda go Abwehrze.
  • Źródło: Janusz Piekałkiewicz Dzieje szpiegostwa, Warszawa 1999.

• W Warszawie łapali się za głowy, jak to możliwe, że kobieta może mieć w ogóle dostęp do tak ważnych dokumentów. Polski sztab generalny uważa, że w szafach umieszcza się specjalnie fałszowane materiały. Próbowałem odeprzeć jego wątpliwości i nadmieniłem, że wszystko, co dotychczas dostarczyła pani von Natzmer, było prawdziwe. Wobec tego Plan A też musi być prawdziwy.
  • Opis: relacja z grudnia 1932 r.
  • Źródło: Janusz Piekałkiewicz Dzieje szpiegostwa, Warszawa 1999.

O Jerzym Sosnowskim

• Ich zbrodnia jest tak ciężka, że w tym wypadku nie mogę przystać na żadne ustępstwa.
  • Autor: Adolf Hitler
  • Opis: o wyroku na podpułkownika Sosnowskiego (skazanego na dożywocie) i jego agentki: Benitę von Falkenhayn, Renatę von Natzmer i Irene von Jenę (skazane z wyjątkiem tej ostatniej na ścięcie głowy toporem), styczeń 1935 r.
  • Źródło: Janusz Piekałkiewicz Dzieje szpiegostwa, Warszawa 1999.