Marian Zacharski – Wikicytaty

Marian Zacharski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Marian Włodzimierz Zacharski (ur. 1951) – generał brygady, funkcjonariusz polskiego wywiadu.

  • Chciałbym też bardzo precyzyjnie podkreślić, że najlepsze materiały od niego zdobywałem właśnie wówczas, kiedy znajdowałem się pod stałą obserwacją kontrwywiadu FBI. To były materiały o kapitalnej wartości. Dziesiątki tysięcy stron tajnych dokumentów z największymi sekretami amerykańskiego przemysłu zbrojeniowego. Dodam, że nigdy nie złapano mnie na niczym kompromitującym. Niczego także, pomimo potężnej rewizji, nie znaleziono w moim domu.
  • Miałem ustalić, jaka jest głębia penetracji rosyjskich służb w Polsce. A więc grałem w tenisa i rozmawiałem z rosyjskimi dyplomatami. Dowiadywałem się ciekawych rzeczy o atmosferze w ambasadzie, o animozjach między oficerami, o tym, na czym koncentrują się w swojej pracy. Opowiadali mi, jakie mają problemy osobiste: na kogo wścieka się żona, „bo za dużo pracuje”, że jak chce się mieć w służbowym mieszkaniu dywan, to trzeba za niego ekstra zapłacić. Miałem informacje z zamkniętych spotkań. Na jednym z nich np. dyplomata Nikołaj Prilepa, pracownik konsulatu w Krakowie, stwierdził, że polski naród w całości nadaje się do gazu. Zbierałem wiele tych rozmaitych danych, by wytypować osoby, które mogą być podatne na naszą perswazję i stać się źródłami naszych służb. Normalne zajęcie oficera wywiadu...
  • Nagle Rosjanin mówi: „Słuchaj powinieneś być ostrożny z taką krytyką”. „Ale dlaczego, żyjemy w wolnym państwie?” – pytam. A on do mnie: „Bo Oleksy jest nasz!”. Myślałem, że spadnę z krzesła.(...) Oleksy jest informatorem Rosjan o kryptonimie „Olin”.
  • Nie, w żadnym razie. To legenda, byłem w InterAmsie bardzo krótko i trochę przez przypadek. Dokładnie mówiąc, skusił mnie do pracy w tej firmie mój były pracownik z Peweksu.(...) Ja w InterAmsie byłem małpą do pokazywania, kiedy trzeba było dogadać się z bankiem na temat kredytu. Z upadkiem rządu Pawlaka nie mam nic wspólnego.
  • Po moim wyjściu na wolność z amerykańskiego więzienia Rosjanie darzyli mnie naturalnym szacunkiem. Jeszcze w latach 80. grywałem z radzieckimi dyplomatami w tenisa na kortach Mery. Znałem ich świetnie. Przykładem może być to, że w połowie lat 90. ówczesny szef rosyjskiego wywiadu, a potem premier Rosji Jewgienij Primakow otworzył mi ścieżkę do bezpośrednich kontaktów w razie pilnej potrzeby.
  • Przez cały czas FBI próbowało mnie złamać. Proponowali góry pieniędzy, wolność. Innym razem grozili. To normalka w tym fachu.(...) Tam pieniądz ma znaczenie podstawowe. Nie wiedzieli, że nie dla każdego.
  • Tego, gdzie teraz mieszkam, nie wiedzą nawet moi najbliżsi znajomi z Polski. Wiele razy się przeprowadzałem, ostatnio również.
  • Zostałem wrzucony do jednego worka z esbekami, co nie jest dla mnie uczuciem przyjemnym. Bo czy ja biłem opozycję, poniżałem księży? Wywiad jest w normalnych warunkach organizacją ponad podziałami partyjnymi, niezbędną w każdym państwie.
  • Zrzucanie mnie ze stanowiska było niemal klasyczną wewnętrzną polsko-polską wojenką, a wyjątkową aktywnością w tym pojedynku wykazywali się szef dyplomacji Andrzej Olechowski i ówczesny szef UOP Gromosław Czempiński.

[edytuj] O Marianie Zacharskim

  • Był największym polskim szpiegiem... spośród wykrytych.
  • To perła wśród oficerów UOP, ma w stopniu najwyższym rozwinięte takie cechy jak świadomość misji, odwaga i umiejętność podjęcia ryzyka.
  • Za to rozmowa z Marianem Zacharskim jest bardzo pouczająca. Fascynuje nie tylko to, co Zacharski mówi, lecz i jak mówi. Warto się temu uważnie przyjrzeć. Szpieg kontroluje swoje emocje, kontroluje tembr głosu, kontroluje całą rozmowę. Zawsze odpowiada z namysłem – nawet wtedy, gdy stara się, by odpowiedź wypadła jak szybka, spontaniczna riposta. Przystojny, wysoki, chce, by postrzegać go jako dobrodusznego misia. Leciutko spowolniony, patrzy w kamerę spokojnie, z dobrotliwym dystansem.
  • Zacharski nie włamywał się bowiem o północy do tajnych archiwów, nie rozkochiwał w sobie hrabin mających dostęp do tajemnic rakiet przeciwlotniczych, nie szantażował amerykańskich generałów uwielbiających przebierać się za służące i domagających się, by prawdziwe służące okładały ich pejczem. Szpieg zwolna osaczał tonącego w długach sąsiada, pracownika Hughes Aircraft Corporation, manipulował nim, nakłaniał go do wynoszenia tajnych materiałów i płacił mu za nie. Tajemnice, których utrata ostatecznie kosztowała Stany Zjednoczone miliardy dolarów, kupił tanio – za 110 tys. USD i na dokładkę warte połowę tej sumy złote monety.
  • Życiorysu Zacharskiego starczyłoby na kilka sensacyjnych powieści. Po zdradzie polskiego pracownika w ONZ Amerykanie skazali szpiega na dożywocie. Wymieniony na sławnym moście Glienicke na zachodnich szpiegów, został dyrektorem Pewexu, po upadku komunizmu brał udział w ewakuowaniu z Iraku oficerów CIA, pracował w firmie Inter Arms, która stała się powodem politycznego skandalu i dymisji ówczesnego premiera Waldemara Pawlaka, miał zostać szefem Urzędu Ochrony Państwa...




Telewizja Online Darmowa eleganckie rękawiczki adwokat katowice Nasze Mazury To Cud Natury damskie paskiRodzic Po Ludzku Pajacyk Podaruj Zycie Fundacja Hobbit Fundacja Avalon apple morto
tłumaczenia symultaniczne Wrocław
producent odzieży
johs larsen museet
kør selv ferie holland