Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Pietro Aretino, właśc. Pietro Bacci (1492-1556), włoski pisarz, satyryk i publicysta.

• Aby człowieka poznać, trzeba zjeść razem beczkę soli, powiada przysłowie. Ale z Francuzem wystarczy jedna kromka chleba.

• Gamratka nie mająca wszystkich cech gamratki przypomina kuchnię bez kucharza, obiad bez wódki, lampę bez oliwy, kluski bez sera!
  • Gamratka to piwna nalewka, zupa piwna z żółtkami

• Grzechy kurtyzany są w pewnym względzie również jej cnotami.

• Im kota bardziej głaszczesz, tym bardziej ogon wznosi.

• Kogo stać na miotłę ten musi kupić i trzonek.

• Kurtyzana, która się kocha w czymś innym niż w sakiewce swego przyjaciela, jest jak ów pijak nałogowy, co to by nawet z ciała szaty sprzedał, aby móc pić dalej.

• Niech ci raczej ząb z ust wyleci niż brzydkie słowo.

• Nie masz dobrej prawdy bez przyprawy kłamstwa; na nic opowieść — gdy jej wymysłem nieco nie ocukrujesz!

• Piękne maniery pysznym są środkiem powodzenia.

• Pomyśl tylko, ile występków musi popełnić ten, kto chcąc przybrać własny ołtarz — tysiące innych kościołów obiera.

• Sztuka polega nie na tym, żeby zyskiwać kochanków, ale na tym, żeby ich przy sobie zatrzymywać.

• Śmiejąc się, nie rycz głośno kurwim sposobem, szczęki szeroko rozdziawiając, że aż do gardzieli można by było zajrzeć.
  • Źródło: Jak Nanna swą córeczkę Pippę na kurtyzanę kształciła

• Umiejętność rozmowy i wdzięczna przymilność... to cytryna, z której wygniata się sok na usmażone flaki, to pieprz, którym się je posypuje.