Stanisław Jerzy Lec – Wikicytaty

Stanisław Jerzy Lec

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) – polski poeta, satyryk i aforysta.

[edytuj] Myśli nieuczesane

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Myśli nieuczesane.
  • A może dopiero w świecie, który nie zna grawitacji, będzie opadanie na dno godne pogardy?
  • Bezmyślność zabija. Innych.
  • I garderoba duszy ma swoje żurnale.

[edytuj] Inne

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

[edytuj] A

  • A co by było, gdyby Bóg z żebra Adama zrobił drugiego Adama?
  • A jakie było pytanie?
  • A może szczęście ukrywa się pod jakimś pseudonimem.
  • Ach, gdyby tak od razu, każdy zrozumieć mógł, że lepsza droga bez drogowskazów, niż drogowskazy bez dróg.
  • Aforzyści.
  • Ale ta mała urosła! Kiedyś miałem ją blisko serca, teraz mam ją powyżej uszu!
  • Alibido.
  • Animowane trupy.
  • Antropomorfizacja bajek? Przy tym zezwierzęceniu człowieka?
  • Armia czerwona - kraj pod bronią
    szósta część globu - cały świat,
    siła płynąca z serc ku skroniom
    płynąca krwią ku chwale Rad.
    • Źródło: Piewcy zbrodni, „Nasz Dziennik”, 22 lipca 2002
  • Aureola oświetla wszystkie skazy urody.
  • Autor może popełnić samobójstwo celując w gust publiczności.

[edytuj] B

  • Bawichamek – pisarz dla najniższych gustów.
  • Bawisłówek.
  • Bolesny jest poród człowieka, zwłaszcza gdy rodzi siebie sam w wieku dorosłym.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos: [twoje najważniejsze narzędzie pracy]. Wyd. Studio Emka, Warszawa 2002, s. 65. ISBN 83-88607-28-6
  • Ból własnego nieistnienia.
  • Byle smród co walczy z wentylatorem uważa się za Don Kichota.

[edytuj] C

  • Cała rozpiętość natury! Od Kreatora do kreatury.
  • Ci, którym świat ucieka w przeciwnym kierunku, myślą, że wciąż idą naprzód.
  • Cieniogród.
  • Co nas trzyma na tym globie prócz siły ciążenia?
  • Co zostało z ekstaz i miłości – suche cyfry przyrostu ludności.
  • Czasami ciemno od skrzydeł anielich.
  • Czasem noce są zbyt ciemne, by je ujrzeć.
  • Czasem odkrywamy pełni dumy jakiś dziewiczy ląd myśli. Ale w końcu widzimy gdzieś w lesie opakowanie środka antykoncepcyjnego.
  • Czasem taki jest mecenat, że z pupila wkrótce denat.
  • Często trzeba powiedzieć nie, żeby siebie potwierdzić.
  • Człowiek się rodzi, choć mu to szkodzi.
  • Czy dusza po kretynie jest kierowana w ciało idioty jedynie?
  • Czy istniała kiedy kasta, która sobie rzekła: „Basta”?
  • Czy istnieje pojęcie większej połowy? Tak! To ta połowa, której tak półgłówkowi brak!
  • Czy jestem ateistą? Bóg jeden raczy wiedzieć.
  • Czy przyłączasz się do negatywnego środowiska?
  • Czy warto mijać się z prawdą? Tak, jeśli się ją wyprzedza.

[edytuj] D

  • Dezynwolteriana.
  • Diabeł nie śpi z byle kim.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: diabeł
  • Dmijmy sami w nasze żagle.
  • Do celu tam się wysiada.
  • Doczekalnie.
  • Dogmatoł.
  • Drakońskie pieszczoty.
  • Dom publicystyczny.
  • Dwóch świadków trzeba dostać, aby móc bez świadków zostać.

[edytuj] F

  • Fakty wyobraźni.
  • Fanatyci.

[edytuj] G

  • Gabinet śmiechu.
  • Gdy nadchodzi świt, trudno walczyć przeciw nocy, która przyjdzie.
    • Zobacz też: noc
  • Gdyby jeszcze kozła ofiarnego można było doić!
  • Gdyby śmierć można było odespać na raty.
  • Grafomanna.

[edytuj] H

  • Hipokrysus ducha.
  • Homo-szympans.

[edytuj] I

  • I antysemitę można poznać po nosie. Węszącym.
  • I moja lira z nowej stali
    i dumnie przemieniona muza,
    obywateli jasny wzrok
    i głos, i oddech, myśl i krok
    i wolność, która nas odurza
    – to Stalin!
    • Opis: w wierszu Stalin
    • Źródło: Piewcy zbrodni, „Nasz Dziennik”, 22 lipca 2002
    • Zobacz też: Józef Stalin
  • Im mniej ludzie mają zębów, tym są bardziej zgryźliwi.

[edytuj] J

  • Jestem w opozycji, dałem odpowiedź negatywną.
  • Już dawno eks, a wciąż ten seks...
  • Jesteśmy coraz bliżej odkrycia Boga przez naukę. Drżę wtedy o Jego los.
  • Jeszcze nic nie stracone. „Więc jak będzie?” – krzyknął kat.

[edytuj] K

  • Kat występuje zazwyczaj w masce – sprawiedliwości.
    • Zobacz też: kat, sprawiedliwość
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 145.
  • Kiedy znalazłem się na dnie, usłyszałem pukanie od spodu.
  • Klucz sytuacji często tkwi w zamku sąsiada.
  • Kobieta to tylko żebro Adama.
  • Konformalizm.

[edytuj] L

  • Liczby bezwzględne.
  • Lizusi są wierni. Gotowi twoją krew zlizywać z łap twego oprawcy.
  • Ludzie mylą ustawodawstwa z prawodawstwem.
  • Ludzie są sobie bliżsi, świat się przeludnia.

[edytuj] Ł

  • Łatwiej jest mieć kilka własnych książek niż jedno własne zdanie.

[edytuj] M

  • Małpomena.
  • Mądrości powinno być pod dostatkiem, któż z niej bowiem korzysta.
  • Mezalianse myśli.
  • Mężczyźni wolą kobiety ładne niż mądre, ponieważ łatwiej im przychodzi patrzenie niż myślenie.
  • Mierz wysoko – wpajali mu wzniośli nauczyciele. Strzelił im w łeb.
  • Mituman.
  • Można być wirtuozem fałszywej gry.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 116.
  • Można się znaleźć na dnie nie osiągnąwszy głębi.
  • Mówi takimi banałami, że tylko podłożyć muzykę – a będzie przebój.

[edytuj] N

  • Największe poczucie humoru posiadają zmarli. Dla nich wszystko jest śmieszne!
  • Nic nie mija bez echa, nawet cisza.
  • Nie każdy, kto miewa sny, ma je gdzie śnić.
  • Nie obiecujcie sobie zbyt wiele po końcu świata.
  • Nie oddawaj czci tym, którzy ci ją zabrali.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 59.
  • Nie opowiadajcie snów – a może przyjdą do władzy freudyści?
  • Nie otwieraj drzwi takim, którzy je otwierają i bez twego pozwolenia.
  • Niech sobie ten przypis przeczyta elita, że każda śmietanka na deser jest bita.
  • Niedobrze wierzyć w człowieka, lepiej być go pewnym.
  • Niejednego meteora czas upomnieć: „Przeszła pora!”
  • Niektóre kalumnie brzmią dumnie.
  • Nigdy nie dyskutuj z głupcem – ludzie mogą nie zauważyć różnicy!
  • Nikt nie spojrzał prawdzie w oczy, bo ona ma tylko oczodoły.

[edytuj] O

  • O losie człowieka decyduje człowiek.
    • Zobacz też: los
  • O pisowni. Nie masz morale bez ale.
  • On nadaje się do tłuczenia kamieni filozoficznych.
  • Opinia publiczna powinna być zaalarmowana swoim nieistnieniem.
  • Otyli żyją krócej. Ale jedzą dłużej.

[edytuj] P

  • Paw ma dumę w ogonie.
    • Zobacz też: paw
  • Pisarz X? Bóg mu nie dał talentu. On twierdzi, że nie przyjął, bo jest ateistą.
  • Płyń za rekinem – trafisz do ludzi.
  • Pod prąd własnej krwi płynąć najtrudniej.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 61.
  • Pomyśl, zanim pomyślisz.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 60.
  • Powiedz mi, z kim przestajesz, powiem ci, z kim zaczniesz.
  • Późno już. Świta.
  • Przekłady z wewnętrznego ja.
  • Przetrwać, przetrwać życie, potem damy już sobie radę!
  • Przez życie trzeba przejść z godnym przymrużeniem oka, dając tym samym świadectwo nieznanemu stwórcy, że poznaliśmy się na kapitalnym żarcie, jaki uczynił, powołując nas na ten świat.
  • Przywarli do siebie tak blisko, że nie było już miejsca na żadne uczucia.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 145.

[edytuj] R

  • Racjonalizacja: żyjemy coraz dłużej i coraz mniej.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 145.
  • Rajfurie.
  • Rany się zabliźniają, ale blizny rosną wraz z nami.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 54.
  • Rasowy aktor, który pożegna scenę, do końca życia gra już tylko człowieka.
  • Remont wspomnienia.
  • Rozpętał kalamburzę.

[edytuj] S

  • Salto morale jest bardziej niebezpieczne niż salto mortale.
  • Samozatrucie sobą.
  • Satyra zabija, nie obraża.
  • Serce mu uderzyło do głowy.
  • Sezamie otwórz się – ja chcę wyjść!
  • Sięgnąłem dna i usłyszałem pukanie od dołu.
    • Zobacz też dno
  • Słodkie życie słono kosztuje.
  • Szczęśliwi godzin nie liczą.
  • Szekspirotechnik.

[edytuj] Ś

  • Świńtoszek.

[edytuj] T

  • Tabliczka rozmnażania się.
  • Tam, gdzie uciska but, bez niego chodzi lud.
    • Zobacz też: but
  • Tempo! Tempo! Można przejść życie w jednym dniu. Ale co zrobić z pozostałym czasem?
  • Ten, kto skacze z radości, powinien uważać, by grunt nie usunął mu się spod nóg.
  • Ten, kto trzymał się kurczowo życia, może zginąć wraz z nim.
  • Trogloerudyta.
  • Trzeba by stu oczu, by móc je na wszystko przymykać.
  • Trzeba wielu lat, by znaleźć przyjaciela, wystarczy chwila by go stracić.
  • Tyrani wiążą człowieka i w jego własnym sercu.
    • Zobacz też: tyrania
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 52.

[edytuj] W

  • W eufurii.
  • Wchodź w siebie bez pukania.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 53.
  • Wiele rzeczy, które nie mogą przejść przez gardło, ma się na końcu języka.
    • Źródło: Aneta Łastik, Poznaj swój głos..., op. cit., s. 145.
  • Wiele rzeczy nie powstało z powodu niemożności ich nazwania.
  • Wszyscy Bogowie byli nieśmiertelni!
  • Wszystko mija, nawet najdłuższa żmija.
  • Wyprowadził własne ślady w pole.
  • Wyrzutnie sumienia.

[edytuj] Z

  • Z cennika. Wtedy słowo w cenie, gdy płatne milczenie.
  • Z czego powstałeś zależy od genetyki, w co się obrócisz, od polityki.
  • Z doświadczenia ornitologów. Żeby pisarze mogli rozwinąć skrzydła, muszą mieć swobodę korzystania z piór.
  • Z opozycji można się wylizać.
  • Z żaru powstaje popiół lub dzieło.
  • Za dużo orłów, za mało drobiu.
  • Zaciekli krwią.
  • Zakochani z rozumu obrani.
  • Zanotował swą pustkę na tysiącu stron.
  • Zdanie to największa forma literacka.
  • Zero do zera i będzie kariera.
  • Ziemia to kropka pod znakiem zapytania.
  • Złamał sobie życie! I ma teraz dwa oddzielne, bardzo przyjemne życia.
  • Znasz hasło do swojego wnętrza?

[edytuj] Ż

  • Żeby mieć tylu słuchaczy, co podsłuchujących.

[edytuj] O Stanisławie J. Lecu

  • (...) twórczość Stanisława Jerzego Leca mieści się (...) między mitem początku a doświadczeniem Zagłady. (...) Odsyła nas do owej szczególnej formacji intelektualnej, której przedstawicielami byli Kafka, Schulz czy Canetti, ukształtowanej na wielowątkowości europejskiej tradycji, w obszarze zwanym Europą Środkowowschodnią, do formacji, która rozsypała się w pierwszej, a została ostatecznie unicestwiona w drugiej wojnie minionego stulecia.(...) Kulturowemu językowi tej formacji Lec pozostał wierny, choć była to już tylko, jak pisał, „rozbiórkowa cegła wieży Babel”.




lomo praca Łódź kraków narty włoskie stoły lek.qwya.info RSSKrwinka Podaruj Zycie Fundacja Hobbit Nasze Dzieci Fundacja Iskierka Pobierz gre agar symulator
Sprawdzian klasa 1 gimnazjum swiat fizyk
cr1025
gry
emiraty zima 2012